🍀روایت محلی🍀
فقط حضار سالن نبودند که حیرت زده شدند، بلکه خود رضاخان هم از رفتار این مرد شجاع تعجب کرده بود.
سابقه نداشت رضا خان وارد جمعی شود و افراد حاضر در آنجا به احترام او از سر جایشان بلند نشوند.
اما آنروز آن مرد که چندسالی می شد که ساکن “شادمهر” بود، و به دعوت رسمی دربار در جمع بزرگان و امیران حضور یافته بود، بعد از ورود شاه به محفل، از سر جایش بلند نشد.
در آن مجلس تمام شازدگان کشور از جمله مرحوم “محمدرضا قهرمان” شازده شادمهر حضور داشتند.
ظاهر متفاوت محمدرضا قهرمان (سبیلهای بزرگ) و بلند نشدن او در هنگام ورود رضا خان، باعث شد که توجه حاضرین به او معطوف شود. و کنجکاو شدند که علت این رفتار تحقیر آمیز او را بدانند.
شازده محمدرضا قهرمان در پاسخ به علت رفتارش عنوان کرد:
《من فقط به احترام خداوند از جای خود برمی خیزم》.
می گویند در آنموقع به او گفته اند که:
《اگر رضاخان “سلطان” هست، تو “شجاع السلطان” هستی》.

🌫🌫🌫🌫🌫🌫🌫🌫🌫🌫🌫🌫🌫🌫
پی نوشت؛

حکایت فوق نقل قولی بود از طرف “مرحوم کربلائی میرزا آقا” که خودشان نیز از بزرگان شادمهر بوده اند.
ما از صحت و سقم این مطلب اطلاع نداریم. تحقیقات ما هم از نوشته های قدیمی، مشخص نمود که اسم شجاع السلطان در آن مکتوبات قدیمی: “محمدرضا قهرمان” بوده است. و بنا بر روایت مرحوم کربلائی میرزا آقا، بعد از این اتفاق، “شجاع السلطان” لقب گرفت.

بد هم نیست که بدانید:
القاب در دوره قاجاریه (القاب شغلی، توصیفی، امتیازی و…) علی الخصوص در دوره ناصرالدین شاه، آنقدر زیاد شدند که آوردن القاب را در مکاتیب (نامه های اداری) ممنوع کردند.
پس از سقوطِ قاجاریه و روی کار آمدنِ پهلوی، القابِ رسمی و احترامی ملغیٰ شد. و اعطای این القاب منسوخ و استفاده از آن‌ها ممنوع شد.و مقرر شد که همه القاب کشوری پس از سه ماه ملغی شود.
در همین سال‌ها بود که اختیار کردنِ نام خانوادگی نیز الزامی شد، و در نتیجه بسیاری از کسانی که لقب داشتند، جزء اصلی یا مضافِ آن را، عیناً یا با افزودنِ پسوندی مانند یای نسبت، برای نام خانوادگی خود برگزیدند.
@diyareshadi

IMG_۲۰۱۸۱۲۱۲_۲۲۰۶۱۵مرحوم کربلائی میرزا آقا از بزرگان شادمهر که نقل قول فوق توسط این بزرگوار بوده

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)