بسمه تعالی

کتاب، آشنای خیلی دور، خیلی نزدبک

کتاب، از مقدس ترین و آشناترین مفاهیم دوستانه ای است که خلوت های ما را به زیبایی سامان می بخشد و تعالی اندیشه ها را رقم می زند اما گاه همان قانون نانوشته در دنیای بشری، یعنی فراموشی،  برفضای ارتباط دوستانه ما و کتاب سایه می اندازد و کاهش تدریجی تفکر و تدبر و تامل، در انسان آغاز می شود. به بهانه هفته کتاب،  احوال دوست مهربانی را جویا می شویم که خود را این گونه معرفی کرد:

من یار مهربانم دانا و خوش بیانم

گویم سخن فراوان با آنکه بی زبانم…

در کشور ما از سال ۱۳۷۲، روز ۲۴ آبان ماه به عنوان روز کتاب، کتابخوانی و کتابدار نامیده شده است که یکی از روزهای هفته کتاب نیز می‌باشد‎.‎‏ این اقدام به همت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با همکاری نهادهای فرهنگی، در اجرای فرمان رهبر جمهوری اسلامی ایران در مورد توسعه نمایشگاه‌های کتاب در سطح کشور و تشویق مردم به کتابخوانی انجام گرفت.از گذشته­های دور کتاب به عنوان یکی از ابزارهای آموزشی مورد توجه بوده است و اولیای دین نیز به پدید‌آوردن آثار علمی و فرهنگ مکتوب به عنوان میراث ماندگار و باقیات الصالحات توصیه‌های مهمی داشته‌اند. امروزه نیز حاصل  تفکر و تجربه‌های اهل اندیشه و معرفت بوسیله کتاب در دسترس همگان قرار می‌گیرد. تجربه جهانی نشان می­دهد که رشد و توسعه تمدن­ها، ریشه در رشد فکری و فرهنگی هر جامعه دارد و بدون رشد فرهنگ کتابخوانی در جوامع، نمی توان به رشد هیچ تمدنی دل خوش کرد. باید تأکید کرد که با وجود رشد رسانه­های گوناگون جمعی، تاکنون هیچ رسانه­ای نتوانسته نقشی را که کتاب در رشد تمدن­ها داشته است، ایفا نماید.کتاب محصول تجربه‏های بشری و خلاقیت‏های ذهنی و آموخته‏های دراز مدت انسان است. سهم کتاب در انتقال دانش‏ها، گاهی به مراتب بیشتر و فراتر از دیگر ابزار آموزشی است. وقتی کتاب، حاصل اندیشه‏ها و تجربه‏های اهل اندیشه و معرفت باشد، کتابخانه نیز کانون همایش صاحب‏نظران وموزه پرطراوت و شاداب دانشمندان و صاحبان معارف خواهد بود همچنانکه در زبان روایات به آن اشاره شده است: «الکتب بساتین العلماء».

اگر در جامعه ای نمازخانه های فراوان احداث شود ولی بر فرهنگ اقامه نماز تاکید و توجه نشود بدون شک سیر انحطاط آن جامعه سرعت می یابد زیرا در حوزه های فرهنگی، تکیه بر آمار و ارقام بدون درنظر گرفتن کیفیت ها و تعمیق باورهابه دلخوشی و رضایتمندی کاذب می انجامدو در نتیجه آن، هیچ اقدامی برای بهبود وضعیت موجود انجام نمی شود؛

همین قانون برای توسعه کتابخانه های بدون «کتاب خوان» نیز صادق است؛ چرا که گاهی افزایش کمّی شمارگان کتاب و آمار فزاینده تعداد کتابخانه ها، ما را از اهمیت خوانندگان کتاب باز می دارد حال آن که فلسفه ایجاد نمازخانه، اهتمام به اقامه نماز و توجه به نماز خوان ها است و فلسفه احداث کتابخانه ها نیز اهتمام به کتاب و «کتاب خوان»ها است.

یکی از مشکلات و کاستی‏های امروز که گریبانگیر جامعه ماست، کم توجهی به فرهنگ کتابخوانی و پایین بودن سطح سرانه مطالعه است. از سوی دیگر با گسترش دامنه علوم و موضوعات کتاب‏ها باید فرصت و نیروی کتاب خوانان، به خواندن بهترین‏ها و لازم‏ترین‏ها اختصاص یابد که برای تحقق این مهم باید به نکات اساسی زیادی  از سوی حاکمیت و خانواده ها توجه شود ازجمله؛

اول: «انس با کتاب» در خانواده به عنوان یکی ازشاخص های فرهنگی خانوار

دوم: تخصیص سرانه خرید کتاب در سبد فرهنگی خانواده ها

سوم: تولید کتاب کارآمد و روزآمد،متناسب با ادبیات روز

چهارم:ترویج شیوه های صحیح کتاب خوانی یا به اصطلاح «مطالعه روشمند» از سالهای آغازین تعلیم و تربیت رسمی ؛ که حاصل جمع اینها به افزایش سرانه مطالعه و در نتیجه به تعالی فرهنگی ختم خواهد شد و در دراز مدت به رفعت تمدن ها ختم خواهد شد.

پنجم: ترویج فرهنگ وقف و اهدای کتاب

  و مواردی دیگر از این دست؛ لذا با توجه به ماموریت نهایی نظام اسلامی که همانا بسترسازی برای نیل به تمدن نوین اسلامی است باید هرچه زودتر، نقطه عزیمت خود را به سمت غنا و استغنای فرهنگی تعیین کنیم و هفته کتاب در سال مزین به نام اقتصاد و فرهنگ، فصت مغتنمی است تا از مروجین این اقدام مبارک تقدیر کنیم.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)